Hanan Klei

Stichting HeArtpool heeft twee jaar geleden een fonds ingesteld, HeArtfund, voor jonge, net afgestudeerde
schilders. Doel van het fonds is om de net afgestudeerde kunstenaar een klein jaar te
ondersteunen door een ingericht atelier ter beschikking te stellen en maandelijks een bijdrage in de
materiaalkosten te bieden. De periode wordt afgesloten met een tentoonstelling en een publicatie.
In 2009 heeft Hanan Klei de schildersbeurs van HeArtfund gewonnen en 1 augustus opent haar
tentoonstelling in AkkuH, Aktuele Kunst Hengelo.

Hanan Klei schildert op een bijna geheel intuïtieve en authentieke wijze. Haar aandacht ligt voornamelijk
bij het portret; niet in de klassieke betekenis van het woord, maar ze maakt letterlijk studie
van het menselijk gelaat. In Hanans optiek is een gelaatsuitdrukking vaker verhullend dan onthullend.
De door haar afgebeelde gezichten hebben dan ook vaak iets maskerachtigs, en er is een duidelijke
invloed van James Ensor voelbaar. Voortbordurend op dit soort gedachten maakte ze ook enkele
echte maskers, ‘gezichten’ die letterlijk een barrière opwerpen en het eigenlijke gezicht verhullen.
Een ander aspect van Hanans fascinatie voor het verhullen/onthullen van het menselijk gezicht is het
verwarrende besef dat wat we zien als we iemand aankijken, feitelijk niet meer is dan de bedekking
(of verhulling) van een schedel. Hierdoor ontstond een serie doodshoofdachtige maskers en portretten,
waarin ze vooral experimenteert met de gevoelswaarde van de kleur en met de verf als materie.
Hanan Klei maakt ook veel tweeluiken: portretten die elkaar complementeren en die onlosmakelijk
bij elkaar horen. Zo hangt naast het vervreemdende, frêle gezicht van een vrouw tegen een groene
achtergrond, een verhullende, duistere contravorm waarin we nog maar met moeite een hoofd
herkennen. Haar portretten roepen vragen op als: wat zegt een momentopname van een gezicht over
iemands karakter, over wie hij of zij in wezen is?